Expeditie Academie

2016-2018

Jouw NKBV-opleiding tot topalpinist

Selectieweek Orco

Posted on 27 Oct 2016 in EA2, Expeditie Academie | 0 comments

(Geschreven door Rik)
Vrijdagavond rij ik vanuit Oostenrijk richting de Orco vallei. Het regent dat het giet dus ik blijf hopen dat het weer over een paar honderd kilometer beter wordt. De voorspellingen zien er redelijk uit dus ik heb er nog vertrouwen in. Een foto van een besneeuwde, drassige campingplaats die in de Whatsapp chat wordt geplaatst, doet dit vertrouwen echter geen goed. Bij aankomst zet ik mijn tent op het droogste plekje en kruip erin. De volgende ochtend is de zon gelukkig gaan schijnen. Ik ontmoet Niek en Bas en samen verkennen we het gebied. De wanden zijn al droog maar uit de hoeken en spleten komen letterlijk nog watervallen. Na onze verkenning komen we terug op een droge camping. De zon schijnt, de sneeuw is weg en de week kan beginnen.

De eerste dag met de groep brengen we door in een soort oude steengroeve waar hele (hele) grote boulders liggen. Sommige van ons hebben meer spleetklimervaring dan anderen. Bijna iedereen heeft hier echter zijn eerste ontmoeting met de offwidth spleten. Zoals iedere eerste ontmoeting is deze voor de meesten een beetje ongemakkelijk. De offwidth spleten zijn te breed voor een vuistverklemming, je voet staat niet lekker en je arm past er wel in maar hier kun je vervolgens niks mee. Soms kun je er zelfs helemaal in verdwijnen. In het begin veel geworstel, gekreun en geschaaf dus. Gedurende deze strijd geven Court en Niek voortdurend tips. Na enige tijd beginnen deze tips het ijs te breken. Technieken zoals de ´chickenwing´ en de knieverklemming worden toegepast en met een paar soepele beklimmingen is het enthousiasme voor het (offwidth)spleetklimmen gewekt.

 

Rik in de laatste lengte van Fessura della Desperazione

 

Gedurende de rest van de week ligt de focus op het goed leren spleetklimmen (jammen). Wat iedereen echter goed bij zal blijven is het artificieel klimmen. Hierbij gebruik je in plaats van je handen een scala aan materialen om je omhoog te werken richting de volgende betrouwbare zekering. Iedereen heeft weleens in een sling gestaan of aan een setje getrokken. Met laddertjes, skyhooks en leepers klimmen was toch voor de meesten weer onbekend terrein. Het is vooral de moeite waard verder in te gaan op die leepers. Een leeper is een soort metalen hoek/lepel die in smalle verticale spleten geplaatst wordt. Door middel van de torsie en wrijving die je lichaamsgewicht geeft, blijft hij als het goed is zitten. Het is geen tussenzekering maar kan wel gebruikt worden om een stapje hoger te komen. Het punt is dat het er voor een onervaren artificieel klimmer niet echt solide uitziet. Zodra je je gewicht erin zet, buigt het metaal en hoor je het langs rots schrapen. Geen fijn geluid. Uiteraard houdt het wel gewoon dus het is een kwestie van vertrouwen. Als dat vertrouwen er eenmaal is, kun je artificieel klimmen inzetten om bijvoorbeeld door een niet vrij te klimmen passage heen te komen. Naast handig te zijn blijkt het ook nog eens kalmerend te werken. Tomas merkte op dat hij het artificieel klimmen uiteindelijk bijzonder rustgevend vond. Ikzelf had eerst niet verwacht dat ik het zo leuk zou vinden.

 

Jorian oefent zijn artificieel vaardigheden

 

Naast beter spleetklimmen heeft deze week ook andere zaken voor mij aan het licht gebracht. Ten eerste hoe snel iedereen in de groep leert. In het begin van de week konden veel van ons geen betrouwbare handverklemming leggen. Tegen het einde van de week waren er echter veel enthousiaste geluiden te horen over hoe het kwartje was gevallen. Ten tweede heeft deze week me duidelijk gemaakt dat de Expeditie Academie een bijzonder mooie kans biedt om van de experts in ieder vakgebied te leren. Combineer dit met het enthousiasme en de leergierigheid van de groep en we kunnen ver komen. Ik denk dat ik voor iedereen spreek als ik zeg dat we er naar uit kijken ook in andere disciplines op deze manier progressie te maken.

 

Carlo in een mooie ´handcrack´

 

Bekijk voor nog meer mooie beelden en verhalen het videoverslag hieronder.

 

Foto´s: Harald Swen, Bas Visscher & Rik van Odenhoven